تبليغاتX
وبلاگ شخصی هادی آفریده
وبلاگ شخصی هادی آفریده
فیلم کوتاه ومستند
هفته نامه جهان سینما : این هفته : پدر (هادی آفریده)

گفتگو با هفته نامه جهان سینما . دوشنبه ۱۱ دی ۱۳۸۵ سال پنجم - شماره ۸۳ 

 

نزدیک شدن به فضای مینیمال

 

اطلاعات کامل از فیلم پدر

 

کارگردان: هادی آفریده نویسنده: نیما عباسپور براساس طرحی از: هادی آفریده تدوینگر و صداگذار: آرش رصافی تصویربردار و طراح نور: عباس فتحی اشکانی صدا بردار: رضا ثامنی آهنگساز: آنکیدو  دارش  عکس: علی اوغازیان دستیار کارگردان: خالد کارون لطیفی منشی صحنه: پانته آ حبیلی برنامه ریز: مارال مختاری دستیاران تصویر:رضا طاهرآذر  و سعید رمضانیان مدیر تولید: حمید رضا آفریده و اعظم صادقی منفرد  تصویر بردار پشت صحنه: ایما استمراری تهیه کننده: انجمن سینمای جوانان ایران (1385)دی وی کم،10 دقیقه
بازیگران: میکائیل شهرستانی، صدیقه کیانفر، علی میلانی، حدیث مدنی، مسعود زنوزی راد، نازنین مهی منی، لیلا میرزائی و مرتضی جذاب.
خلاصه داستان : مادر سونوگرافی می شود. در سونوگرافی جنسیت جنین معلوم نیست. بلاخره مادر زایمان می کند. پدر بعد از تولد  نوزاد دختراش تمایلی به آوردن او  به خانه ندارد.

 

گفتگو با هادی آفریده کاگردان فیلم کوتاه پدر . هادی آفریده از فعالان سینمای مستند وکوتاه است او کار فیلمسازی درسال ۱۳۸۱ آغاز کردوغیر از حضوردر جشنواره های معتبرداخلی وخارجی توانسته جوایز مختلفی را نیز به خود اختصاص دهد فیلم کوتاه پدر یکی از آخرین ساخته های اوست .

استفاده از بازيگران حرفه اي در فيلم كوتاه مشكلات و در عين حال محاسن خاص خودش را دارد. كار با بازيگران حرفه اي چگونه بود؟

 

استفاده و به کار گیری بازیگران حرفه ای و شاخص در فیلم کوتاه به نظر من بستگی به نوع ساختار فیلم و فیلمنامه اثر دارد و این کنش ها و واکنش ها هستند که به ما می گویند کارگردان اجازه دارد از بازیگران حرفه ای استفاده کند یا نه . من به شخصه بازی نابازیگرانی را که توسط کاگردان به خوبی هدایت میشوند را دوست دارم  اما نابازیگران دربیان احساسات و اجرای بازیهای درونی و زیرپوستی قدرتمندی بازیگران حرفه ای را ندارند و تکنیکهای بازیگری را نمی شناسند .

اما در مورد سختی های کار با بازیگران شاخص و حرفه ای باید بگویم که با شرایطی که ما در ایران داریم فیلم کوتاه تولید می کنیم و حمایتهای تولید فیلم کوتاه و مستند بسیار ناچیز و فقیرانه است به کارگیری عوامل حرفه ای و مخصوصا بازیگران حرفه ای کاری دشوار است. به عنوان مثال شخص من اگر روابط همکاری و یا سابقه دوستی با بازیگران فیلم <پدر> را نداشتم حضور بازیگرانی چون: <میکائیل شهرستانی.صدیقه کیانفر و علی میلانی> در فیلم <پدر> کاملا منتفی و غیر ممکن بود. دستمزد یک بازیگر حرفه ای شاید خیلی بیشتر از مبلغ قراردادی باشد که ما قرار است با پول آن کل فیلم را تولید کنیم . حالا در این شرایط اگر در اندک فیلم کوتاهی شما چشمتان به نام عوامل و یا بازیگران حرفه ای خورد مطمئن باشید حضور بیشتر آن افراد به واسطه روابط  کاری و دوستی های گذشته شکل گرفته است.و یادمان نرود که بهتر است زمانی به یک بازیگر حرفه ای هوشمند و متعهد پیشنهاد کار بدهیم که این توان را داشته باشیم که مفاهیم درونی و لایه های پنهان فیلمنامه به خوبی و با تسلط برای او بیان کنیم و اگر ما از تسلط کامل بر کارمان برخوردار نباشیم آن وقت این عوامل و بازیگران هستند که عقایدخودشان را به فیلم تحمیل می کنند


 فيلمنامه «پدر» توسط نيما عباسپور نوشته شده بود. انتخاب اين فيلمنامه توسط شما براي ساخت فيلم به چه دليل بود؟ آيا سوژه «پدر» جزو دغدغه هاي شما بود؟

 

من طرح اولیه فیلمنامه <پدر> را به آقای عباسپور برای نوشتن پیشنهاد کردم  تبدیل شدن این طرح به فیلمنامه دو دلیل مهم داشت.

1. من خیلی وقت پیش در مجموعه داستانهای کوتاه < ریموند کارور > داستانی خواندم به نام <پدر> که فضای آن داستان اندک شباهتی به فیلم فعلی <پدر> دارد.

2. من تحقیقی برای ساخت فیلمی مستند انجام می دادم در مورد جنسیت فرزندان و اهمیت آن برای پدر و مادر هایشان در این تحقیقات متوجه شدم در همین تهران خودمان هنوز پدرانی هستند که مسئله جنسیت برایشان مهم است و بیشتر خانواده ها تمایل به داشتن فرزند پسر دارند حتی در استانهای جنوبی کشور و بیشتر در اقوام عرب مادرانی که فرزند دختر متولد کنند مورد شکنجه و حتی قتل توسط شوهر خود قرار میگیرند. من اصلا فکر نمی کردم در این زمانه و شرایط فعلی اجتماعی در این حد جنست نوزادان برای خانوادها اهمیت داشته باشد در کل این تحقیقات باعث شد ایده ی اولیه فیلم <پدر> شکل بگیرد و نگارش فیلمنامه را  آقای نیما عباسپور آغاز کند . اما نه یک فیلمنامه کلاسیک . دوست داشتم به فضای داستانهای کارور و فیلمهای مینی مالیستی نزدیک شوم و ساختار کلاسیک را در این فیلم رعایت نکنم . و خوشحالم که در جشنواره کوتاه تهران تماشاگر با فیلم ارتباط برقرار کرد و اکران فیلم نظرات گوناگونی به همراه داشت .
 
تا چه اندازه در زمان تصويربرداري به دكوپاژ تعيين شده از قبل اعتقاد داريد؟

 

من وقتی اولین فیلم< وی اچ اس > هم رو که داشتم می ساختم  کار رو با دکوپاژ شروع کردم . همیشه وقتی مطمئن می شم که قرار است فیلمنامه ایی را به فیلم تبدیل کنم اولین و مهمترین کارم نوشن دکوپاژ آن فیلمنامه است .بدون دکوپاژ سر صحنه فیلمبرداری رفتن یک ریسک بزرگ است و من در حال حاضر تمایلی به ریسک کردن در این زمینه ندارم.
 
فيلم كوتاه به خاطر موجز بودنش، عرصه كوتاه و گزينه گويي است. با توجه به اين خصوصيت تا چه اندازه در زمان ساخت فيلم به بازيگرانتان آزادي عمل در بيان ديالوگ و انتخاب ميزانسن مي دهيد؟


سر صحنه یک دیکتاتور بزرگ نیستم من فیلمسازی هستم که کارم رو با تئاتر شروع کردم در تئاتر به اهمیت کار گروهی همفکری بین اعضا و مشاوره کردن ایمان آوردم. البته این آزادی عمل که می گوئید نه تنها باید برای بازیگران باشد بلکه دیگر عوامل هم باید از آزادی بیان در جهت پیشبرد هر چه مطلوبتر فیلم بهرمند شوند در فیلم <پدر> واقعا تمامی بازیگران از جوانترین تا پیشکسوت ترین بازیگران گروه این امکان را داشت که پیشنهاد بدهد و اگر آن پیشنهاد خوب و قابل اجرا و در چهارچوب فیلم بود اجرا می شد . اما بوده که پیشنهاداتی هم داده شده و خوب هم بوده اما من فکر میکردم بهتر است اجرا نشود و یا در جای دیگر استفاده شود . اما به عنوان مثال در فیلم <پدر>  آنجایی که <مرد> مشغول شیرینی خوردن است و شروع به سرفه کردن میکند <پدر> به <مرد> می گوید :<با آب بخور> . دیالوگ< با آب بخور> اصلا در فیلمنامه وجود نداشت اما امروز در فیلم هست و یا در پایان فیلم آنجایی که <پدر> از خواب بیدار می شود و پنجره ماشین را پایین می دهد قرار نبود پدر سرش را از پنجره بیرون بیاورد و نفس عمیق بکشد و مکث کند اما به پیشنهاد آقای: میکائیل شهرستانی این میزانسن تمرین شد و چون پیشنهاد خوبی بود و به حس فیلم کمک می کرد آن را پذیرفتم .


 يكي از معضلات فيلم كوتاه پخش و بازاريابي بين المللي آن است. با اين مشكل چگونه كنار آمديد؟


هنوز راهی برای کنار آمدن با مشکل پخش و بازاریابی فیلمها در داخل و خارج کشور به شکل آسان پیدا نکردم راستش مشکل اساسی تر و پیچیده تر از این است که از دست فیلمسازان کاری بر آید وقتی تلویزیون به اهمیت پخش فیلم کوتاه و مستند پی نبرده ! وقتی هنوز ارشاد متوجه تولید سالی سه هزار فیلم کوتاه و مستند ایرانی نشده ! و حتی یک سالن دولتی اقدام به اکران فیلم کوتاه نکرده ! و به عنوان مثال انجمن سینمای جوان به عنوان حامی این نوع سینما ریتمی آهسته در توزیع و پخش خارجی فیلم کوتاه ومستند دارد و حتی خیلی وقتها یادشان می رود که روی تولیدات خودشان کار کنند ! نباید از بخش خصوصی توقعی داشت.

الان چند سال است شهرداری قول ساخت سالنهایی کوچک سینمای را داده است یک زمانی در ارشاد حرف این بود که فیلمهای کوتاه را قبل از فیلم بلند نمایش دهند اما نمی دانم چرا این اتفاقات  نمی افتد !!! پخش کننده های خصوصی هم تمایلی به پخش فیلم کوتاه و مستند ندارند چون معتقدند این انرژی را اگر روی فیلم بلند بگذارند از نظر مالی بصرفه تراست.


همان طور كه مي دانيد امسال در بخش فيلم كوتاه «جشنواره فيلم فجر» تنها فيلم هايي مي توانند حضور داشته باشند كه قبلا در جشنواره فيلم كوتاه تهران پذيرفته شده بودند. نظر شما در اين رابطه چيست؟


من این قانون را نمی پسندم چون برای تصویب این قانون جدید نه با انجمن صنفی فیلم کوتاه مشورت شده و نه با فیلمسازان این عرصه . واقعیت این است که جشنواره فیلم کوتاه تهران در بخش انتخاب آثار هنوز مورد اعتماد فیلمسازان نیست و سال به سال این بی اعتمادی پررنگتر میشود در همین امسال آثاری فاخر و ارزشمندی به جشنواره راه پیدانکرده است و همان آثار رامیبینیم که هم اکنون در جشنواره های معتبر خارجی یا داخلی شرکت و کسب مقام می کنند . فکر می کنم این داستان باید برعکس اتفاق بیفتاد یعنی اول فیلمها در جشنواره فیلم فجر حضور داشته باشند و بعد به دیگر جشنواره های سینمای راه پیدا کنند . جشنوارههای معتبر و بزرگ <کن> و <تورنتو> هم به این شکل عمل می کنند آنها اکران اول فیلمها را در جشنواره خودشان برگزار می کنند و بعد فیلمها به جشنواره های دیگر و حتی آکادمی <اسکار> معرفی میشوند .شاید با تصویب این قانون حق فیلمسازان بسیاری پایمال شود حتی آنهای که بعد از جشنواره فیلم تهران کارشان آماده میشوند باید یک سال صبر کنند تا ببیند اول فیلمشان در جشنواره فیلم کوتاه تهران قبول میشود یا نه ؟

این قانون بیشتر برای این تصویب شده که حجم کمتری فیلم به دبیرخانه فیلم فجر برود و آنها می خواهند با این روش کار خودشان را آسانتر کنند.

گفتگو: " مرجان ریاحی "

 

|+| نوشته شده در  چهارشنبه 13 دی1385ساعت 7:4 بعد از ظهر  توسط هادي آفريده   | 

 
business articles