| تبليغات | X |
پنج فيلم ايرانی در دومين جشنواره فيلم كوتاه و مستند كابل
دومين جشنواره فيلم كوتاه و مستند كابل دیروز ۲۶ خرداد طی مراسمی در افغانستان افتتاح شد و پنج 
فيلم ايرانی را به نمایش میگذارد.
به گزارش پایگاه خبری فیلم کوتاه " میراث خبر " واحد مرکزی خبر از ميان 130 فيلم ارسالی به دبيرخانه اين جشنواره پنج فيلم ايرانی زير درختان كاج به كارگردانی هادی آفريده، سواس ساخته محمدعلی هاشمزهی، آوای موهوم ساخته كرشمه افسری، ناوس به کارگردانی بابک تبریزی میناقی و فرصتی برای كشيدن يك سيگار ساخته بيتا خداداد برای شركت در بخش مسابقه اين جشنواره انتخاب شدهاند.
دومين جشنواره فيلمهای كوتاه و مستند كابل، با همكاری نهادهای داخلی افغانستان، انستیتو گوته آلمان و مرکز فرهنگی فرانسه با شعار «كشف استعدادهای تازه» برگزار میشود.
در اين دوره جشنواره كشورهای افغانستان، ايران، پاكستان، تاجيكستان، آلمان و فرانسه هر كدام با نمايش پنج فيلم در بخش مسابقه حضور دارند. اما برگزار كنندگان جشنواره كابل اعلام كردند به دليل كيفيت بالای فيلمهای ايرانی ارسالی به اين جشنواره قصد دارند به زودی هفته فيلمی با حضور تمام ۱۳۰ فيلم ايرانی رسيده به دبيرخانه جشنواره برگزار كنند.
افتتاحيه جشنواره كابل با صحبتهای عبدالله كريمخرم، وزير فرهنگ افغانستان و ملک شفيعی دبير اجرایی جشنواره آغاز شد. ضمن اينكه پيام تبريك سفير فرانسه و آلمان به جشنواره نيز قرائت شد. پس از آن فیلم کوتاه انتهای زمین ساخته ملک شفیعی، برنده سال گذشته جشنواره ، به نمايش درآمد. اين جشنواره با استقبال بسیار خوب مردم افغانستان مواجه شده است.
گفتنی است، مرجان ریاحی، روزنامه نگار، مستندساز و مدیر «پایگاه خبری فیلم کوتاه» كه به عنوان داور فيلمهای بخش افغانستان در اين جشنواره حضور دارد، از امروز بازبينی آثار را همراه با سایر اعضای هیات داوری آغاز میکند.
وی همچنین روز 28 خرداد در سمینار بررسی سینمای مستند ایران در مرکز فرهنگی فرانسه در کابل صحبت میکند و سپس با فیلمسازان جوان افغان به گفتوگو مینشیند.
دومين جشنواره فيلم كوتاه و مستند كابل تا 31 خردادماه در لیسه استقلال و تالار پوهنتون تعلیم و تربیت کابل ادامه دارد.
|
The 2nd Festival of Short and Documentary Films, Kabul by Marjan Riyahi |
|
|
نشریه هنرهای تصویری شماره ۵۰-۵۴ به مدیریت و سردبیری سیف الله صمدیان منتشر شد و به بازار کتاب و مجلات تازه منتشر شده وارد شد . این کتاب مجله تخصصی ویژه هنرهای تصویری عکاسی ُ سینما ُ گرافیک و نقاشی است و به معرفی آثار تصویری برتر سال ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ ایران وجهان می پردازد . در این شماره آثار برگزیده ۳۵۰ هنرمند عکاس گرافیست و کاریکاتوریست ایرانی و گزارش تصویری رویداد های مهم سال ایران و جهان منتشر شده است . این کتاب نفیس در بیش از ۳۰۰ صفحه سیاه و سفید و رنگی در دست راس است .
در نشریه تصویر شماره ۵۰-۵۴ رویداد های جشن تصویر سال ۱۳۸۵ که در خانه هنرمندان ایران برپا شد به صورت کامل گزارش و به تصویر در آمده است از بخش های مهم جشن تصویر سال ۸۵ می توان به جشن فیلمسازان فیلم تصویر هنرمند اشاره کرد که در این بخش بیش از ۴۴ فیلمساز آثارشان را در کنار هم به نمایش عمومی قرار داد اند .
در مدت برگزاری چهارمين جشن تصوير سال 38 فيلم جدید و به همراه مروری بر آثار قبلی در جشنواره فيلم تصوير هنرمند به نمایش در آمد این آثار عبارتند از :
1- نامه ها (نامه نگاری تصویری دو فیلمساز اسپانیایی و ایرانی) ویکتور اریس و عباس کیارستمی/ 58 دقیقه
2- درباره پنج (پشت صحنه ساخت فیلم "پنج")/ عباس کیارستمی/ 52 دقیقه
3- رنگ اقیانوس، تو شب (پشت صحنه "نمایش فنز" اثر محمد رحمانیان) / علی تبریزی/ 56 دقیقه
4- بپیچ و باورم کن (پشت صحنه فیلم "یک تکه نان"ساخته کمال تبریزی(/ علی تبریزی/ 52 دقیقه
5- پینه سرای هنر (درباره مؤسسه موسیقی در بندرعباس) / کیوان آزاد / 30 دقیقه
6- انتشار گنجشک (درباره زندگی منصورنعیمی، فیلمسازو نویسنده جنوبی) / ابراهیم پشت کوهی/ 21 دقیقه
7- امپراطور و ما (نگاهی به آثار سینمایی آکیرا کوروساوا) / امید نجوان/ 57 دقیقه
8- چشمان پرسکوت (درباره محمدعلی شیوایی" کاکو"نقاش فارغ التحصیل بوزارفرانسه) محمد حسین نیکوپور / 7 دقیقه
9- دورنزدیکا (خاطره ای از یک دانشجوی عکاسی) / آبتین فضائلی/ 10 دقیقه
10- بی مکان، بی زمان (درباره اکبر نیکان پور، تصویر ساز و نقاش) / میثم شاه بابایی/ 17 دقیقه
11- تناولی بروایت تناولی (درباره زندگی و آثار پرویز تناولی مجسمه ساز معاصر) / لیلا نقدی پری / 37 دقیقه
12- بیاد ممیز (مرتضی ممیز، از زبان هنرمندان) / محمد رازدشت / 22 دقیقه
13- زیر درختان کاج (درباره لادن صحرایی، دختری ناشنوا که عاشق سینماست) / هادی آفریده / 29 دقیقه
14- مشی و مشیانه (روایت اسطورۀ " مشی و مشیانه" یا آدم و حوای ایرانی از زبان درکوبه های شهر یزد) حسن نقاشی/ 15 دقیقه
15- شبیه خوانی (هنر تعزیه در ایران) / بهمن کیارستمی/ 52 دقیقه
16- روزی روزگاری در مراکش (کلاس فیلمسازی مارتین اسکورسیزی و عباس کیارستمی در مراکش) / سیف اله صمدیان / 62 دقیقه
17- مدرسه سینمایی حسین سبزیان (با یاد حسین سبزیان، بازیگر فیلم کلوزآپ کیارستمی/ آزاده اخلاقی/ 48 دقیقه
18- یک روز اززندگی آندره تارکوفسکی/ کریس مارکر/ زیر نویس فارسی
19- شهر- موزۀ لوور( مراحل آماده سازی موزه لوور پاریس ) نیکولا نیلپر/ 80 دقیقه/ زیر نویس فارسی
20- هنر جدید: حسین خسرو جردی / محمد رازدشت / 15 دقیقه
21- آینه حضور(مروری بر نمایشگاه عکاسان جنگ)/ محمد رازدشت / 6 دقیقه
22- مرتضی ممیز (درباره زندگی و آثار مرتضی ممیز) / بهمن کیارستمی/ 45 دقیقه
23- روزی که نبودی (یک خاطره تصویری از روزی که ممیز رفت) / سیف اله صمدیان / 7 دقیقه
24- رامبراند از نگاه تام کیتینگ / ریچارد فیکس/ 25 دقیقه / زیر نویس فارسی
25- آگوست رنوار از نگاه تام کیتینگ / ریچارد فیکس/ 25 دقیقه/ زیر نویس فارسی
26- ون گوگ از نگاه تام کیتینگ / ریچارد فیکس/ 25 دقیقه/ زیر نویس فارسی
27- خاطرات انهدام (درباره آیدین آغداشلو، از مجموعه لوح سفید، لکه رنگ) / غلامعباس فاضلی / 30 دقیقه
28- از میان مردگان (درباره ایران درودی ، از مجموعه لوح سفید، لکه رنگ) غلامعباس فاضلی / 30 دقیقه
29- یوسف و زلیخا (پشت صحنه نمایش یوسف و زلیخا، اثر پری صابری) سیف اله صمدیان/ 30 دقیقه
30- جمعه روز بدی بود (پشت صحنه نمایش 2142 روز بد ساخته بهروز غریب پور)/ سام کلانتری/ 31 دقیقه
31- بهجت صدر (درباره آثار بهجت صدر، نقاش معاصر) / میترا فراهانی / 45 دقیقه
32- آذر، ماه آخر پاییز (درباره مرتضی ممیز) / سارا طاهر مقدس/ 45 دقیقه
33- تو و من (درباره پری یوش گنجی، نقاش معاصر ایرانی) / غلامعباس فاضلی/ 30 دقیقه
34- سفید (درباره حسین خسرو جردی نقاش معاصر) / غلامعباس فاضلی/ 30 دقیقه
35- خواننده و گدا (یک روز از زندگی فرانسواز آتکان، خواننده سوپرانو در مراکش) / سیف اله صمدیان/ 7 دقیقه
36- با ابراهیم (درباره آخرین روزهای زنده یاد ابراهیم اصغر زاده ) / محسن رزقی/ 7 دقیقه
37- پل معلق (درباره لیلا موسوی نقاش نابینا) / دانش اقبا شادی/ 30 دقیقه
38- قصه ها (نگاهی به زندگی و آثار هوشنگ مرادی کرمانی) / مهدی جعفری/ 60 دقیقه
مروری بر دوره های قبلی جشنواره فیلم تصویر هنرمند
1- لیلی کجاست ( درباره محمدرضا درویشی و موسیقی نواحی)/ محمد شیروانی/ 80 دقیقه
2- دو کمانچه ( درباره رضا درخشانی و بهرام بردی کر)/ بهمن کیارستمی/45 دقیقه
3- تماشاخانه( درباره گذشته و حال تئاتر شهر)/ پگاه آهنگرانی/ 38 دقیقه
4- وقت خوب مصائب( درباره زندگی و آثار احمدرضا احمدی، شاعر معاصر)/ ناصر صفاریان / 57 دقیقه
5- به تماشای آبهای سپید( پشت صحنه کنسرت حسین علیزاده و ژیوان گاسپاریان درتهران)سیف اله صمدیان30 دقیقه
6- با عشق تا آخرین نفس ( درباره استاد خمسه ای و نمایش خیمه شب بازی ) / بهروز غریب پور/ 21 دقیقه
7- ولگرد و دیکتاتور( پشت صحنه فیلم "دیکتاتور بزرگ" ساخته چارلی چاپلین /کوین بروفلومایکل کلفت/ 57 دقیقه
8- ده روی ده ( ده درس سینما ازعباس کیارستمی) / عباس کیارستمی / 72 دقیقه
9- آکیراکوروساوا ( پشت صحنه فیلم "آشوب" ساخته کوروساوا)/ کریس مارکر 71 دقیقه / زیرنویس فارسی
10- معمای پیکاسو ( پابلو پیکاسو در حال خلق آثار نقاشی ) / هانری ژرژ کلوزو/ 80 دقیقه/ زیرنویس فارسی
11- من عکاس نیستم ( درباره محسن راستانی، عکاس فیلم "اینجا چراغی روشن است" ساخته رضا میرکریمی محمد بابایی/ 21 دقیقه
12- سنگ، کاغذ، قیچی (پشت صحنه فیلم "فرش باد" ساخته کمال تبریزی)/ عباس احمدی/ 46 دقیقه
13- گفتگوی باد و دریا ( درباره آثار و زندگی بابک بیات، موسیقیدان)/ وحید موسائیان/ 49 دقیقه
14- ساز مخالف ( درباره گروههای موسیقی زیرزمینی در ایران)/ مجتبی میرطهماسب 45 دقیقه
15- آوای دره گلیج ( به یاد زنده یاد سید ابراهیم اصغر زاده، فیلمساز)/ علی محمد قاسمی 50 دقیقه
16- آمین فرهاد / پوران گلفام/ 20 دقیقه
معرفی تمامی این آثار همراه با معرفی دیگر بخش های هنری این رویداد فرهنگی و هنری به همراه صدها عکس و دیگر اثار هنری همه را می توان در آخرین شماره نشریه تصویر مرور کرد
هادي آفريده گفت: بعد از اتمام فيلم مستند" به قدمتري" منابع تصويري، مكتوب و پژوهشهاي ناشناخته هنر نقالي را در قالب كتاب چاپ ميكنم.
سینما فقط ایده ی جذاب نیست ... !!!
نمی دانم چقدر این جمله : سینما فقط ایده ی جذاب نیست ... ! را می پسندید ؟
اما حتما باور دارید که بسیار ایده های جذاب وجود داشته که بر اثرعدم توجه به مواردی مانند پرداخت به ساختار، دکوپاژ،موسیقی،صدا گذاری،بازی ها ،طراحی نور و... نکات فراوان دیگری که یک فیلم را می سازد دچار ضعف شده و آن ایده خوب و جذاب را تحت تاثیر قرار داده و تماشاگر را از فیلم دور کرده. یکی از آن موارد مهم که می تواند ایده ی جذاب فیلم کوتاه را جذابتر سازد بازیگران هستند.
در این فرصت اندک دوست دارم درباره بازی و بازیگری در فیلم کوتاه صحبت کنم و صریح اعلام کنم که به نظرمن تا به امروز اندک فیلم کوتاهی دیدم که به مقوله بازی و بازیگری ، کارگردان سینمای کوتاه ایران به آن توجه کرده است و آنقدر که برای طرح و فیلمنامه ، لوکیشنها، جستجوی عوامل فنی و تجهیزات سینمایی وقت صرف می کنند برای گزینش و انتخاب بازیگران انرژی خرج نمی کند و همیشه وقتی که تمامی کارها را انجام می دهند تازه به یاد انتخاب بازیگراز بین افراد خانواده ، دوستان ، اقوام دور یا نزدیک می افتند و نتیجه کار می شود فیلمی پراز بازیهای بد و مصنوعی و خالی از روح زندگی ، " استلا آدلر" مدرس برجسته بازیگری که بازیگران بزرگی به سینما و تئاتر جهان تقدیم کرده در کتاب "تکنیکهای بازیگری" خود اینگونه آغاز می کند : باشد صحنه همچون طناب بندبازان که به افراد نا لایق حتی جرات راه رفتن بر روی خود را هم نمی دهد. امروز که برای شما از استلا آدلر نقل قول می کنم و بر اساس دیدن فیلمهای کوتاه زیادی از حدود سال77-78 تا به امروز، همیشه به این فکر می کنم که چطور امکان دارد که یک کارگردان که ماه ها برای یک فیلمنامه زحمت می کشد تا بتواند با هزینه شخصی و یا با پیدا کردن تهیه کننده فیلمی را تولید کند چگونه خود را راضی می کند که افراد نالایقی که حتی جرات راه رفتن بر روی صحنه یا جلوی دوربین را ندارند به فیلم ش دعوت کند ؟
امیدوارم فکر نکنید که منظور من از بازیگر خوب و لایق فقط انتخاب بازیگران حرفه ای و شناخته شده سینما یا تئاتراست ...
به نظرمن بازیگرخوب شاید آن کسی است که بعد از خواندن چندین بار فیلمنامه شما تازه حاضر شود درباره نقشی که شما به او پیشنهاد داده اید حرف بزند ، خوب فکر کند و بعد تصمیم بگیرد ،بازیگرخوب آن کسی است که بعد ازخواندن فیلمنامه شما دنیایی سوال و اما و اگروچرا برای کارگردان مطرح کند و حتی گاهی با سوالهایش شما را خسته کند، بازیگر خوب اصلا قرار نیست زیبا و دل ربا باشد ، بازیگر خوب باید بداند که چگونه از امکانات و توانایهای خدادادی اش مثل میمیک ، بدن وبیان ، وفکر اش درجهت آفرینش نقش استفاده کند.
حالا چگونه می توان با جیب خالی همچین بازیگرانی را پیدا کرد ؟ باید اعتراف کنم که کار ساده ای نیست ! اما اگر شما بخواهید کار ساده ای می شود ! منظورم این است که آیا شما به عنوان یک کارگردان در ماه چند تئاتر تماشا می کنید ؟ آیا می دانید در سالنهای تئاتر و نمایش بازیگران جوان برجسته و جویای نامی هستند که منتظر ایده های جذاب شما روزها را می شمارند ؟ وحاضرهستند با دستمزدهای اندک با شما همکاری کنند ؟ آیا شما با دفاتر تولید و آموزش بازیگری معتبر رابطه دارید ؟ آیا می دانید در این مراکز آرشیو ها و آلبومهای فراوانی وجود دارد که همه جور بازیگر را می توان در آن جست ؟ شما چقدر فیلم های کوتاه و یا بلند ایرانی می بینید ؟ آیا به خاطر دارید که در فیلمهای کوتاه دانشجویان گه گاهی بازیگران تازه نفس و قدرتمند پیدا می شود ؟ بازیگرانی که مثل ما فیلمسازان جوان درتلاشند که توانایها و ایده هایشان را به جامعه ی هنری نشان دهند ومنتظر طرحهای جذاب شما در سینمای کوتاه می گردند ؟ درلیست مکانهایی که می توانید بازیگران علاقه مند ، کاردان و باهوش را بیابید مراکزی همچون کانونهای تئاتر فرهنگسراها و انجمن های نمایش درشهرستانها و آرشیوهای انجمن بازیگران خانه تئاتروسینما را هم اضافه کنید دراین مراکز همیشه افرادی پیدا می شوند که با شرایط های گوناگون کاری و مالی شما بازیگرانی را با توانایهای مختلف به شما معرفی کنند و شما می توانید آن افراد را برای فیلمتان ارزیابی کنید.
حالا فرض کنیم که شما توانسته اید یک تهیه کننده با اسکناسهای فراوان پیدا کنید و فکر می کنید این توانایی را دارید که از بازیگران برجسته و چهره های شناخته شده سینما درفیلمتان بهره ببرید ، شاید این انتخاب شما باعث شود تماشاگران بیشتری به واسطه حضور آن بازیگر به فیلم شما جذب شوند و شاید یکی از راه های پیوند و جذب وآشنا کردن عموم افراد جامعه به سینمای کوتاه استفاده ازعوامل و بازیگران مطرح سینما ، تئاتر یا تلویزیون باشد ؟ اما ... دراین موقعیت بهتر است به عنوان کارگردان از خودمان بپرسیم که...آیا ما قدرت بیانی و تسلط برطرح و فیلمنامه و روانشناسی شخصیتها را داریم ؟ آیا ما در جایگاهی هستیم که آن بازیگر ما را به عنوان کارگردان بپذیرد ؟ و ما نیز تجربه کافی برای برخورد با فردی که سالیان سال با کارگردانهای مختلف و گروههای گوناگون کار کرده را داریم ؟ آیا تسلط این را داریم که آن فرد با تجربه و به اصطلاح حرفه ای را شنونده خوبی برای ایده های ناب و حتی تکراری خود کنیم ؟ یا اینکه آن بازیگربا تجربه درروند تولید برفیلم وخود ما تسلط پیدا می کند ؟ یا اصلا چه دلایلی داریم که می خواهیم از یک بازیگر حرفه ای یا چهره در فیلممان استفاده کنیم ؟ و بسیار سوالهای دیگر ...
حالا شاید شما تصمیم دارید که از نابازیگران در فیلمتان استفاده کنید ، اینجا شاید قرار است هنر کارگردانی شما بیشتربه چشم بیاید البته اگر بتوانید شرایط را برای آن نابازیگرفراهم کنید که در فضای فیلمتان قراربگیرند ، بازی نابازیگران جذاب و ظاهرا بی واسطه است اما نابازیگران خیلی وقتها در بیان لحظات دراماتیک و حسی خالی از قدرت هستند ...
من فکرمیکنم آن چیزی که همیشه برای بازی گرفتن در این شرایط مهم است ، این است که ما دردرجه نخست تسلط کافی برکاراکترها و فضایی که درفیلمنامه وجود دارد را داشته باشیم ،همیشه بخاطرداشته باشیم که نیمی ازبازی گرفتن ازبازیگران یا نابازیگران اینگونه انجام می شود که ما یاد بگیریم برای آنها فضا سازی و تصویر سازی ذهنی کنیم و بتوانیم با مثال های مختلف اجتماعی و حتی تجربه های شخصی خودمان که در زندگی با آنها رو به رو شدیم برای بازیگرانمان مثال هایی بزنیم و مشاهدات اجتماعی مان را که در آرشیو ذهنمان دسته بندی کردیم بیان کنیم ، حتی این قدرت را درخودمان پرورش دهیم که گاهی وقتها آن لحظه های خاص حسی و یا آن موقعیتهای دراماتیک مهم و حیاتی فیلم را بازی و یا بازسازی کنیم ،اما نکته ای که نباید فراموش کرد این است که هر بازیگر روش خاص خودش را برای بهتر درک کردن موقعیت دارد به عنوان یک کارگردان باید بتوانیم خصوصیات بازیگران مختلف را سریع شناسایی کنیم و آنان را مورد روانشناسی قراردهیم ، البته فکرمی کنم بهتر است این همه کار را سر صحنه فیلمبرداری انجام ندهیم چون هزینه اجاره وسایل و دستمزد دیگرعوامل برای هرروزکاری می تواند کمرتهیه کننده و یا کارگردانی که با هزینه شخصی خود فیلم کوتاه می سازد را از وسط به دو نیم مساوی تقسیم کند ...
بهتر است قبل ازفیلمبرداری حتما با بازیگران جوان ، نابازیگران و حتی با بازیگران حرفه ای تمرینهایی را یا به صورت انفرادی و درصورت لزوم به شکل گروهی چند روزی قبل از ضبط آغاز کنیم تمرین کردن این امکان را درهنگام ضبط برای ما فراهم می کند که سرعت کار را بالا ببریم و این یعنی کم شدن هزینه های تولید و بهبود وتقویت بازی بازیگران در فیلم کوتاه یا حتی بلند شما ...
یادمان باشد که نباید به عنوان یک کارگردان نقش یک دیکتاتوربزرگ را برای بازیگران و حتی دیگرعوامل فیلم بازی کنیم همیشه این فرصت را به بازیگران قابل اطمینانمان بدهیم که آنها هم طرح ها و ایده هایشان را برای ما اجرا کنند و ما مجبور نیستیم که در درجه نخست با کلمه " نه " ! با آنها برخورد کنیم ، بهتر است ایده ی آن بازیگررا بشنویم و ببینیم شاید از ایده های ما به مراتب قوی تر و جذاب تر باشد ...
یک تجربه که برای من بسیار جذاب و کار آمد بوده این است که ، خاطره ها و مصاحبه های کارگردانان و بازیگران برجسته موفق و آنهایی که حداقل خودمان قبولشان داریم را مطالعه کنیم تا ببینیم آنان چه مسیری را برای تقویت نقش درجریان آفرینش یک اثر سینمایی طی می کنند؟ بهتراست سعی کنیم فیلمهای مستند ایرانی یا خارجی که از پشت صحنه فیلمهای سینمایی تولید می شود را ببینیم در آن فیلمها با برخوردهای گوناگون کارگردانها درموقعیتهای مختلف با بازیگرانشان آشنا شویم ومی توانیم ازآن برخورد ها درس بگیریم .
یا شاید بد نباشد خود راعادت دهیم همیشه ازیک مشاوربرای انتخاب عوامل و بازیگران استفاده کنیم کاری که امروزدرهمه جای دنیا کارگردانان سینمای کوتاه یا بلند انجام می دهند و ازاین نترسید که برایتان حرف دربیاورند که فیلمتان به واسطه مشاوره ها و راهنمایی دیگران ساخته شده ، به این فکر کنید که شما وظیفه دارید یک محصول فرهنگی و هنری خوب برای تماشگرانتان تولید کنید و یادمان باشد که سینما یک کار گروهی است ...
جهت دریافت نسخه کامل ماه نامه کلیک کنید : شماره هفتم - خرداد ماه 86
انتشار این مطلب با اطلاع و اجازه نوسینده بلامانع است © هادی آفریده
The 2nd Festival of Short and Documentary Films, was held on June 16-21 at conference halls of Esteghlal High School and Kabul University of Education with the motto of “Discovering New Talents” in collaboration with a number of Afghan institutions as well as Goethe Institute of Germany, the French Cultural Center, and the Iranian Short Films Website. This rather new film festival consisted of national and international sections. Some 130 Iranian films were awaiting entry out of which the selection committee chose Under the Pine Trees (Hadi Afarideh), Sewas (Mohammad Ali Hashemzehi), Call of Illusion (Kereshmeh Afsari), Noise (Babak Tabrizi Minaghi) and A Time to Smoke (Bita Khodadad). None of the Iranian filmmakers were invited to Kabul thanks to limitations in the festival’s budget. Malek Shafi’i, secretary of the festival, says that Iranian films were selected based on geographical location. The committee wanted to have films from various Iranian provinces rather than choosing films only from Tehran. The organizers announced later that thanks to the high quality of the Iranian films they were planning an Iranian film week to show all 130 Iranian entries. Germany, France, Pakistan and Tajikistan had taken part at international competition section of the festival with five films each.